Eeuwigheidszondag
Gisteren ben ik bij een herdenkingsdienst geweest. Tijdens deze dienst wordt herinnerd aan de mensen die tijdens het afgelopen kerkelijk jaar overleden zijn. Ik heb (gelukkig) niemand moeten laten gaan – dit jaar tenminste niet. Maar ik ken wel sinds kort een familie, die dit jaar een dierbare moest laten gaan. Daarom ben ik mee gegaan naar deze dienst. Ik ben zelf niet religieus, wel enigszins christelijk opgevoed en geloof ook dat er ergens iets of iemand is. Deze dienst heeft indruk op mij gemaakt. Alle namen van de overleden personen worden genoemd en voor iedereen word een kaarsje aangestoken. En op laatst wordt er nog een kaarsje aangestoken als symbool voor alle mensen, die de laatste tijd om het leven gekomen zijn, of ook gewoon voor diegene aan wie je op dit moment moet denken. Dit heeft mij geraakt. Ook ik heb mijn ouders al moeten laten gaan. Allebei door ziekte overleden, moeders veel te vroeg, vaders enkele jaren geleden, op 70 jaar leeftijd ook eigenlijk nog te vroeg. ...