ijzelVandaag had ik mij opgegeven voor een wandeling hier in de buurt van mijn vakantieverblijf. Een wandeling van rond 18 km had het moeten worden. Sinds gisteren weten wij, dat er voor vandaag ijzel verwacht wordt. Ik had mij al bedacht om een klein stukje met de auto naar het nabije station te gaan en dan de trein te pakken. Toen ik vanochtend de deur uit ging was het bijna gebeurd…Het was spekglad voor de deur en ik kon nog net de handgreep van mijn deur pakken (die trouwens ook een bevroren laag had). Mijn auto was dik bevroren van dat vieze ijzel spul. De koude wind sloeg mij in het gezicht, ik had meteen tranen in de ogen… En dit moet ik dan de hele dag vol houden? Zonder horeca pauze om op te kunnen warmen? Zo ver gaat mijn wandelliefde dan toch weer niet. Ik ben hier ten slotte om te ontspannen en niet om mij de benen te breken. Stiekem had ik natuurlijk al een plan B: lezen, puzzelen, gewoon de laatste vakantiedag genieten met niets doen.
bikkelsTja, daar zit je dan, je boek voor de neus, en enkele uurtjes later heb je toch zoiets van: een klein rondje frisse lucht zou toch wel leuk zijn. En toen ik dan een keer buiten was, is het toch een rondje van twee en half uur geworden. De wind blies steenkoud in mijn gezicht en het deed zeer, aan de ene kant, maar aan de andere kant was het best leuk om te zien, wat ijzel allemaal doet met de natuur. Ik was een beetje jaloers op de dikke wol van de schapen, die er overal wel in de wind stonden, bikkels dat ze zijn. Het leukste was eigenlijk het knisteren van de bomen, beter gezegd van de ijzel die zich als een laag om alles heen gelegd heeft. Uiteindelijk was ik blij om niet de lange wandeling gedaan te hebben maar alsnog op mijn manier van de natuur van vandaag kon genieten.

Hier kun je nog een keer alle foto’s van dit bericht bekijken.